Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

ΑΔΙΕΞΟΔΟ





Ίσως αν αδειάζαμε μερικές στάλες πόθου απ’ τις επιθυμίες μας,
τότε να τις εκφράζαμε πιο εύκολα.
Ίσως τότε
να φωνάζαμε
και να παλεύαμε
πιο δυνατά και πιο θαρραλέα,
για κάτι που δε μας στοιχειώνει πριν κοιμηθούμε.
Για κάτι που δεν αγαπούμε.
Για έναν καναπέ βολικό και βαρετό.
Για έναν καναπέ που δεν καίει
και δεν έχει πόδια
για να φύγει.
ή για να ταξιδέψει τη σκέψη μας
σε μονοπάτια παραδεισένια
ή σε λεωφόρους ατελείωτες,

με κύκλωπες και λαιστρυγόνες. 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου