Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016



Παταω λασπες ετσι επειδη δεν τις προσεξα Παταω τσιχλες που δε μασηθηκαν αρκετα κι ετσι κολλουν με μεγαλυτερη ευκολια στα παπουτσια μου Παταω πεζοδρομια.δαπεδα νοσοκομειων, κατουρημενα δαπεδα τουαλετων και δαπεδα εκκλησιων Παταω τους κακους, επειδη ειναι κακοι τους καλους, επειδη ειναι καλοι Παταω τα μυρμηγκια, επειδη ειναι μικρα με την πρωτη ματια-δε φαινονται αν δεν τα προσεξεις-δε φαινονται Παταω τους νεκρους, επειδη ειναι στη γη Τα ψεματα μου επειδη τα φοβαμαι Τις αληθειες μου επειδη με φοβαμαι (ή το αντιθετο) "Πατηστε το κουμπι παρακαλω! Κατεβαινω στην επομενη σταση." Παταω το κουδουνι του σπιτιου σου Δεν εισ εκει-θα περασω πιο μετα. Ή αυριο. Ή ποτε. Παταω το κουμπι του συναγερμου Κι οταν πια δε μου μενει τιποτ' αλλο να πατησω Περ-παταω Τοτε, Πατας τη σκια μου μ ενα ποδηλατο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου